Architectuur is een levende kunst die voortdurend verandert onder invloed van technologische ontwikkelingen, trends in de maatschappij, traditie, cultuur en nog andere factoren. Geprefabriceerd ‘Architectonisch Beton’ draagt daartoe in de letterlijke en figuurlijke zin zijn ‘steentje’ bij.
Het gebruik van beton als constructiemateriaal met een bijkomende esthetische functie werd in de jaren 1920 opnieuw geïntroduceerd door de beroemde architect Le Corbusier. Een markant voorbeeld is de kapel van Ronchamps in Frankrijk.
Niet alleen de structurele eigenschappen, maar ook het ruwe aspect van het ter plaatse gestorte beton trok hem bijzonder aan. Men noemde deze stijl trouwens het ‘Brutalisme’. Hoewel de architectuur van Le Corbusier nog steeds ieders bewondering wegdraagt, is de associatie tussen esthetiek en beton ondertussen toch wel grondig veranderd. Ruwheid wordt niet langer aangevoeld als een expressieve eigenschap maar eerder als een onvolmaaktheid. Beton hoeft echter niet noodzakelijk grijs en ruw te zijn. De prefabindustrie heeft sinds de jaren zestig van vorige eeuw technieken ontwikkeld om aan beton een verfijnder uitzicht te geven. Men heeft hieraan trouwens de sprekende naam ‘Architectonisch Beton’ gegeven. Ons land was en is nog steeds hierin een voorloper. De ontwikkelingen in deze branche gaan nog steeds door en onze prefabindustrie is op dit gebied nog steeds nummer één in Europa, met talrijke realisaties in België en de ons omringende landen.